ئاوی ده‌ریاکان

ئاوی ده‌ریاکان مه‌یدان چۆڵ بوو، هێشتا باران ده‌باری، تیشکی گڵۆپه‌کان له‌سه‌ر قیره‌تاوی ته‌ڕی جاده‌که‌ له‌ سه‌مادا بوون. گوتی: ''تێده‌گه‌ی؟ له‌ قسه‌کانم تێده‌گه‌ی؟'' پۆلیسه‌که‌ گوتی: ''ئێ.. ئێ.'' جار ناجار سه‌یاره‌یه‌ک تێده‌په‌ڕی. له‌وبه‌ری مه‌یدانه‌که‌ له‌ناو بینایه‌کدا ژنێک شانی به‌ قه‌راغ په‌نجه‌ره‌یه‌که‌وه‌ نابوو و سه‌یری ده‌ره‌وه‌ی ده‌کرد. پۆلیسه‌که‌ گوتی: ''دایه‌ پیره‌، سه‌رمات نه‌بێ.'' گوتی: ''کاتی خۆی چه‌ترێکی حه‌وت ره‌نگم هه‌بوو.'' دوو جگه‌ره‌ی داگیرساند، دانه‌یه‌کیانی دا به‌ پۆلیسه‌که‌و سه‌یرێکی ئه‌م لاو ئه‌و لای مه‌یدانه‌کی کرد، له‌ کاتێکدا سه‌یری ژنی پشت په‌نجه‌ره‌که‌ی ده‌کرد، گوتی: ''به‌راست من ناناسی؟'' پۆلیسه‌که‌ گوتی: ''من که‌سم له‌ یاددا نامێنێ، چونکه‌ کاری ئێمه‌ جۆره‌یه‌که.‌'' گوتی: ''خه‌ڵکی کوێی؟'' پۆلیسه‌که‌ گوتی: ''سه‌بزه‌وار.'' گوتی:…[ادامه]