خوانشی بر رمان «ماجراهای بابا»

خوانشی بر رمان «ماجراهای بابا»

رمان «ماجراهای بابا» در جوهر خود یک مونولوگ است، مونولوگی از دل حافظه‌ای زخمی که میان گذشته و اکنون سرگردان مانده است. فرخ نعمت‌پور روایت را نه بر پایه حادثه، بلکه بر جریان ذهن، تکرار، تداعی و بازگشت بنا می‌کند. انگار صدایی در تاریکی مدام با خودش، با تاریخ و با سایه نسل‌های پیشین حرف می‌زند. «بابا» در این متن فقط یک شخصیت نیست، بلکه حافظه‌ای‌ است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده. زخمی که شکل عوض می‌کند، اما هرگز پایان نمی‌یابد. همین ساختار مونولوگ‌وار، کتاب را به ادبیاتی اگزیستانسیالیستی نزدیک می‌کند؛ جایی که انسان در برابر تنهایی،…[ادامه]

خوانشی بر رمان «ماجراهای بابا»
خواندم !