فرخ نعمت پور
نوسەر

نوسەر

نوسەر ناوم فەڕۆخ نێعمەتپوورە و لە شاری بانە لە دایک بووم. یەکەمین نووسینەکانم لە بواری چیرۆک بە زمانی فارسی لە تەمەنی ١٥ ساڵیدا بووە لە ژێر کاریگەریی بەرهەمەکانی ڤیکتۆر هوگۆ کە وەک دەستنووس ماون و وەک بەشێک لە یادگاری ژیان و هەوڵی من بۆ بەنووسەربوون لە ئەرشیڤەکانمدا ماون. هەرچەند یەکجار بە تەمەنێکی کەم دەستم بە خوێندنەوەی هوگۆ کرد و بە گوێرەی پێویست لێم هەڵنەگرتەوە. هەمیشە هۆگری توند و تۆڵی خوێندنەوە بووم و لە گەڵیا خەریکی نووسینیش بوومە. لە بیرم دێت هەمیشە دەفتەرچەیەکم لە گیرفاندا بوو و بیر و هەستە کتوپڕییەکانی خۆمم تیا دەنووسینەوە. دواتر بەرەبەرە دەستم دایە نووسینی شیعر و…[ادامه]

نوسەر
خواندم !

البتە کە دارم

کات 08/05/1404 402 بازدید

البتە کە دارم

راستش من علاقەای بە جنگ واقعی ندارم، اما بشدت طرفدار فیلم جنگی‌ام. برای همین مرتب در یوتوب و یا سایت‌های مختلف کە البتە بیشتر فیلترن مشتاقانە بە دنبال فیلم‌های بزن بکوب هستم. بە نظر من در این دنیای وانفسا و تکراری و ملال‌آور کە انگار همە چیزش از شکم یک مادر عبوس زادە شدە، بودن فیلم‌های اکشن واقعا حال می‌دە. این مووی‌ها واقعا زندگانی را چنان شاداب و سرحال می‌کنن کە غیر قابل تصورە.

راستش من همە انواع فیلم‌های جنگی را دوست دارم، قبل از همە فیلم‌های هالیودی کە از لحاظ تکنیک بی نظیرن و خفن، بعد فیلم‌های دیگر کشورها. چینی‌ها هم بد نیستن، اگرچە غلواشان خیلی زیادە از حدە. البتە باید بگم کە نسبت بە فیلم‌های اکشن بولیودی هندی بسیار بهترن، چونکە بهرحال نوعی تناسب میان تکنولوژی و فیلم در اونا رعایت می‌شە. خخخخخ… واقعا آدم از فیلم‌های جدید جنگی هندی خندەاش می‌گیرە،… وای خدایا اینا دیگە کی‌اند!

باید بگم کە از موقعیکە جنگ اوکراین شروع شدە، من با اینکە از جنگ واقعی زیاد خوشم نمیاد، اما بشدت تعقیبش می‌کردم. یعنی هنوز هم می‌کنم. می‌دونی بە نظر من جنگ اوکراین اوج دراماتیک بکارگیری تکنولوژی در جنگە. حتی جنگ عراق هم موقعیکە آمریکائی‌ها بهش حملە کردن، بە گرد پاشم نمی‌رسە. واقعا محشرە. عین بازی‌های کامپیوتری می‌مونە. اوج قدرت انسان در آمیزش بی‌نظیر فانتازی و علم، با حرکات خارق‌العادە انگشتان جوان‌ها… واقعا فوق‌العادەاس!

پارسال هم کە جنگ غزە شروع شد. می‌دونی نفسم از این همە اکشن‌بازی ابتدا بە نوعی گرفت. واقعا تصور نمی‌کردم کە یە دفعە دنیای کامپیوتری بە دنیای واقعی پرتاب بشە! یا دنیای واقعی بە دنیای کامپیوتری،… چە بی‌نظیر! اما هرچە فکر می‌کنم، یا بهتر بگم هرچە زمان می‌گذرە من دلم بیشتر تنگ می‌شە، آخە بهرحال جنگ جنگە و بقول قدیمیا درش نقل و نبات کە پخش نمی‌کنن. با دیدن آدمهایی کە می‌میرن و اما مثل بازی‌های کامپیوتری و دیجیتالی زندە نمی‌شن، دلم حسابی می‌گیرە. من دوست دارم درست مثل بازی دنیای مجازی، قربانی‌ها یعنی تمام کسانی کە تلف شدن، دوبارە زندە بشن روی پای خودشان وایسن. انگار نە انگار! من باید دوبارە بتونم با این آدما بازی کنم، اونا دوبارە و یا صد بارە باز  بمیرن،… آخە… آخە اگە اینجوری نباشە کە نمیشە!… میشە؟ البتە کە نە. وای خدایا مرگ چە وحشتناکە!

باید اقرار کنم کە چند روزیە کمی حالم گرفتە. البتە حال گرفتن بە معنی… بە معنی… خودت می‌فهمی کە… منظورم اون جوری نیس کە مردم منظورشونە. حالم گرفتە چونکە یە احساس عجیب و غریبی درم پیدا شدە. حالا براتون می‌گم چطور.

راستش… آها، بهترە بگم کمی دست و پای خودمو گم کردم. این روزا مثە سابق نیستم. انگار پاهام روی یە جا بند نیستن، مثە پنبە تو هوا با باد می‌دوم. دیگە مثە سابق تنها خود جنگ و تصاویرش نیستن کە منو با خودشون می‌برن، حالا فکر کنم تحت تاثیر دور و وری‌ها کە هی در مورد جنگ و سیاست و اینا صحبت می‌کنن و منم انگار بە علت کمی خستگی روزانەم بیشتر بهشون گوش می‌دم، ذهنم رو کمی مشوش کردە، البتە واقعا نمی‌دونم میشە اسمشو مشوش گذاشت یا نە، یعنی می‌خوام بگم موقعیکە تلویزیونو روشن می‌کنم یا توی یوتوب بە اخبار بە شیوە اتفاقی گوش می‌دم، موقعیکە ناتانیاهو صحبت می‌کنە تمامن معتقد می‌شم کە او دارە درست می‌گە و کاملا از فلسطینی‌‌های احمق کە همین جوری بدون فکر کردن بە عواقب کاری کە کردن مثە دیوانەها مثە مور و ملخ حملە کردن، متنفر می‌شم و بە خودم می‌گم کە وای این اسرائیلی‌های بیچارە واقعا بقول پدرم کە همیشە از جملە “در جریان تاریخ” استفادە می‌کنە، در جریان تاریخ چە بدبختی‌هایی کە تحمل نکردن! راستش دلم گریە می‌خواد، این آلمان نازی با یهودی‌های بیچارە بندە خداها چە جنایت‌هایی کە انجام ندادە! دلم می‌خواد یک بازی آنچنانی در مورد شجاعت یهودی‌ها بسازن کە روز تا شب و شب تا روز بشینم باهاش بازی کنم، اینقدە بازی کنم تا یهودی‌های بیچارە بتونن هر چی دوشمنە تو دونیا از پا در آرن و برای همیشە پیروز بشن، دیگر هیچوق هولوکاست تکرار نشە… وای… وای! من فکرم اینە کە ناتانیاهو مرد دل رحمیە، اگە من بودم همچی بلایی سر این حماسی‌های ریشو می‌آوردم کە حسابی کیف کنند، آخە شپشوهای حموم نرفتە شما چی و سیاست چی! آخە چی از جون این اسرائیلی‌های بی زبون می‌خوای؟… آە کە آدم واقعا دلش از این همە بی رحمی می‌گیرە.

اما… اما باید اقرار کنم کە موقعی هم کە اخبار در مورد غزە گزارش می‌‍دە و بیچارە اهالی غزە رو می‌بینم کە اینچنین زیر بمب‌ها لە و لوردە میشن و بچەهاشون بدون هیچ گناهی تیکە تیکە میشن… آخ دیگە حالی برام نمی‌مونە، دستم رو بازی می‌گیرە.. حسابی می‌مونە، بدون هیچ تحرکی، هاج و واج، باید… باید بگم کە اونایی کە این کارو می‌کنن واقعا حیوونن! مگە میشە همینجوری بمب و فشنگ و انواع و اقسام موشک رو میون مردم ترکوند و بعد اسم خودو آدم گذاشت؟ نە نمیشە… واقعا همچین چیزهایی بعیدە. این جور مواقع دوست دارم سر بە تن اسرائیلی‌ها نباشە، بویژە بی بی جون یاوەگوی بی سر و پا کە عین خیالش نیس کە چگونە بچە مردم لت و پار میشن. تف بهش!… واقعا تف بە این نمک نشناس بی همە چیز کە خیلی عجیب خودشونو فراموش می‌کنن و انگار نە انگار زمونی اونا هم خاک بر سری داشتن. من گاهی وقتا فکر می‌کنم کە این ناتانیاهوی حیوون از ازل درکی از مرگ و زخمی شدن و رنج و گرسنگی آدما اصلا تو قاپش نبودە و نیس. مگە میشە آدم خودش بچە داشتە باشە و بعد اینجوری بمب رو سر دیگران بریزە!؟ نە البتە کە نمیشە، مگە خدارو خوش میاد! بە نظر من باید تو جنگ حساب مردمو از سربازا سوا کرد. توی بازی‌های کامپیوتری و دیجیتالی هم حساب جداس! اگە اینجوری نباشە کە نە فروش میرە و نە اصلا اجازە میدن کە بازی کنی، بساطشو کلا ورمی‌دارن. توی دنیای مجازی کشتن بچەها ممنوعە، آرە عزیزم ممنوعە. پیش خودم فکر می‌کنم کە این حماسی‌ها چە آدمای حسابی جنگجو و دلیری‌ان کە تنها با کلاشینکوف و تفنگ رو در روی چنین ارتش مدرن و زبدەای ایستادەان و خم بە ابرو نمیارن. نمی‌دونم تا حالا فیلماشونو دیدی یا نە؟ واقعا خوش قیافە و تو دل بروان، قد بلند با آن قیافە رشید و شونەهای پهن و بدن کاملا عضلانی، بیچارەها شانس ندارن واللا هر کدومشون خودش یە هنرپیشە هولیودی بود، جون میدن برای فیلمای گانگستری و اکشنی. خدا بگم اسراییلو چیکار کنە کە اینجوری خاک فلسطینی‌های بیچارەرو بە توبرە بستە. سازمان ملل هم کە ولش، معلوم نیس کدوم گوری هستن. باشنم آمریکا کە نمیزارە کاری بکنن، اصلا کل ماجرا زیر سر همین آمریکاس، با اینکە واقعا دوستش دارم چونکە اگە اونا نبودن خبری از بازیهای کامپیوتری نبود باز ازش سر غزە بدم میاد. آە خدایا ما تو چە جهان پستی گیر افتادەایم، این همە چیزای خوب درش هس و اما یە دفعە یە نکبتی نابودش می‌کنە… نابودمان می‌کنە! خدایا صفحە روزگار رو از وجود هر چە آدم ناباب و پستە لطفا هر چە سریعتر پاکش کن!

سرمو کج می‌کنم و از لای پنجرە نگاهی بە آسمون می‌ندازم. من همیشە آسمونو دوست داشتم. گاهی وقتا پیش خودم می‌گم کاشکی این آسمون بە این قشنگی جای هیشکی نمی‌بود، آە همیشە صاف و آبی و بی نهایت وسیع، عین عشق، عین خواب و خیالات من. مادرم میگە اگە این آخوندها نمی‌بودن بیچارە فلسطینی‌ها حالا داشتن مثە ما مثە بچە آدم زندگی خودشونو می‌کردن. مادرم کە تا یادم میاد همیشە از هر چی ملا و آخوندە بدش میومدە، نفرتی کە هیچ وقت بهم نگفت سر چی بودە، اصرار دارە کە حتی اگە آخوندا بزارن اسرائیلی‌ها هم زیاد آدمای بدی نیستن. میگە آخوندها شیرە جان آدمارو می‌مکن و بعد جاش یە سینی پر از گە خرس می‌ذارن! خخخخخ… آرە اینو مامانم میگە. البتە منم مثە مامانم فکر می‌کنم، حتی بدتر! میدونی چرا؟ چونکە همیشە گوشیم با اینترنت مشکل دارە، خیلی از اپلیکیشن‌ها را نمی‌تونم دانلود کنم، دانلودم کنم کلی با این سرعت مزخرف اینترنتشون وقت می‌برە، هی قطع و وصل می‌شە، باید کلی پول فیلترشکن بدی تا بتونی چیزی را میل دل خودت تماشا کنی، آخە این هم شد زندگی؟ این آخوندا موشک و پول می‌فرستن برای فلسطینی‌ها، بعد کە بلایی سرشون میاد همون جای خودشون میشینن و انگار نە انگار، البتە تا بخوای حرفای گندە گندە هم می‌زنن، اما راستش گاهی وقتا موقعیکە می‌بینم از این فلسطینی‌ها حتی با مدل خودشون هم دفاع می‌کنن خوشم میاد، البتە مواظبم ماما اینو ندونە، حسابی گلاویزم میشە، اینقدر فوش می‌دە کە آدم می‌مونە چی بگە واللا! یە چیزی هم بگم، راستش… راستش خیلی وقتا توش می‌مونم کە با وجود جنگ غزە من سرانجام از این آخوندا بدم بیاد یا نە. میدونی جنگ غزە از اون نفرت اولیە من بە آخوندا کاستە، هی بخودم میگم غزە از اینترنت مهمترە، بعدش… بعدش یهو می‌بینم نصف شب پشیمون شدم، بمحض اینکە مشکلی با فیلمی روی گوشیم پیدا می‌کنم هزار فوش و بد و بیرا از دهانم بیرون می‌ریزە. غزە باد هوا میشە. وای خدایا زندگی چقدر سختە! دیگە از این بدتر نمی‌شە!

بهرحال من توی حالتی عجیبی موندم، انتخاب کلا برام مشکلە، اما… اما شاید آدم لازم نیس حقیقتا انتخاب کنە، اصلا انتخاب یعنی چی؟ مگە نمیشە همینجوری توی چنین حالتی موند و زندگی کرد؟ آە، فکر کنم نمیشە،… آرە دشوارە، خیلی دشوارە. مگە میشە هم از اسراییل متنفر بود و هم دوستش داد، هم از فلسطینی‌ها نفرت داشت و هم براشون گریە کرد، و این آخوندهای ایکبیری رو هم بە چشم فرشتە دید و هم شیطون!؟ البتە کە نە… البتە… نە فکر کنم میشە، مگە من مدتهاست چنین روحیە و چنین طرز زندگی ندارم؟ البتە دارم.

امروز دیدم بازی جدیدی اومدە، زیاد در موردش نخوندم، اینفوم هنوز ضعیفە، یە مقدار مشغول بودم، اما فکر کنم فعلا باید برم دنبالش، اونو کە خریدم سعی می‌کنم یە بار دیگە در مورد مسئلەای کە باهاتون در میون گذاشتم، باز گفتگو کنم. من حداقل اینو می‌فهمم کە زمونە زمونە گفتگو و حل مشکلات از طریق مذاکرەس، بەکل کە احمق نیستم،… اینو حداقلش می‌فهمم.

فرخ نعمت‌پور

تەگەکان :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *